Category: Poem Odia

ସବୁ ସହିବାର ସୀମା ପାର ହୋଇଗଲେ ଗୋଟେ ସରଳ ମଣିଷ ଯେ କୌଣସି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପାଲଟି ଯାଇପାରେ ଗୋଟେ ଜଳନ୍ତା ଆଗ୍ନେୟଗିରି, ଆଉ ତା ଛାତି ଭିତରେ…

ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁବାକୁ ମନ କଲେ କଣ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁ ହୁଏ! ଜହ୍ନ ଦେହରେ ଘର କରିବାକୁ ଇଛା କଲେ କଣ ଘର କରି ହୁଏ! ନା ତାରାମାନଙ୍କୁ…

ଯେ ଦୁଃଖ ସହିପାରେ ତାକୁ ଖାଲି ଦୁଃଖ ମିଳେ ଯେ ମନ ଖୋଲି କାନ୍ଦି ପାରେ ତାକୁ ଖାଲି ଲୁହ ମିଳେ ଯେ ପଥର ପରି କିଛି…

ଛୋଟ ବେଳେ, ଯେତେବେଳେ ଗୁରୁଣ୍ଡିବାବେଳେ ମୁଁ ପଡି ଯାଉଥିଲି. ମୋ ମା ତା ହାତରେ ମୋତେ କୋଳେଇ ନେଉଥିଲା ଯେତେବେଳେ, ମୋ ଦେହରେ ଧୂଳି ଲାଗି ଯାଉଥିଲା…

ମୁଁ ଦେଖୁଥିଲି ଆକାଶକୁ, ଚାରିଆଡେ ତାରାମାନେ ମିଟି ମିଟି କରୁଛନ୍ତି, ଭାବୁଥିଲି ସେମାନେ ହସୁଛନ୍ତି ନା କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି ମୋ ପରି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଦୁଃଖ ଅଛି ନା…