Category: Poem Odia

ଦୁଃଖ ସବୁବେଳେ ଅଵ୍ୟକ୍ତ, ନା କହି ହୁଏ, ନା ବୁଝାଇ ହୁଏ, ମରମ ଭିତର ବେଦନାକୁ ଅନ୍ତର ଭିତରେ ଚାପିବାକୁ ହୁଏ ଏକାକି ଭାବେ…… ଦୁନିଆରେ ଖୁସିର…

ମନର ଅତି ଆପଣା ମଣିଷର ପ୍ରତିଛବି,କିଛି ନ କହି ବି ଅନେକ କଥା କହି ଦିଏ, ତା ଆଖିର ନିଷ୍ପାପ ଚାହାଣି ତା ଓଠର ଚେନାଏ ମଧୁର…

ପଥିକଟି ଶୋଷରେ ଆତୁର ହୋଇ ଖୋଜି ଚାଲିଥିଲା, କେଉଁଠି ପିଇବାକୁ ପାଣି ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ମିଳିଯିବ, ଏପଟ ସେପଟ ହୋଇ ସବୁଆଡେ ଧାଇଁ ଯାଉଥିଲା, କାଳେ କେଉଁଠି ମିଳିଯିବ…

ଶୀତ ଆସିଲେ ସତେ ଯେମିତି ବଦଳି ଯାଏ. ଶାବର ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର କୋରାପୁଟର ସ୍ୱରୂପ….. ଅଙ୍କାବଙ୍କା ପାହାଡୀ ରାସ୍ତାର ଦୁଇ କଡରେ ଅଳସ ଭାଙ୍ଗୁ ଥାଏ ଅଳସି ଫୂଲର…

ଫଗୁଣ ଆସିଲେ ସବୁ ଯେମିତି ବଦଳି ଯାଏ, ଆମ୍ବ ଗଛରେ ବଉଳ ହୁଏ, ଆଉ କୋଇଲିର କୁହୁ କୁହୁ ତାନରେ ମନରେ ଶିହରଣ ଖେଳି ଯାଏ, ବର୍ଷ…

ଆଜିକାଲି, ଆଉ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନି ବରଗଛ ଗହଳିରେ କିଚିରି ମିଚିରି କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ସମାଗମସବୁକୁ …… ଆଜିକାଲି, ଆଉ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନି ତାଳଗଛ ବରଡାରେ ଝୁଲୁଥିବା ମଣିଷ…

ଏମିତି କିଛି ବି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅଛି ଯାହା ଆଖିର ଲୁହ ହୋଇ ବହି ପାରେନା, ବରଂ ତାହା ଆଣ୍ଟାର୍କଟିକାର ବରଫସ୍ତର ପରି ଜମାଟ ବାନ୍ଧି ଯାଏ…… ମନର…

ସମ୍ପର୍କର ଗଭୀରତାକୁ ମାପିବାକୁ ହେଲେ ତାର ନିଵିଡତାକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ନିହାତି ଦରକାର, ନିବିଡ଼ତା ଠିକ ମହୁଫେଣା ପରି ଯାହା ଭିତରଟା ଖୁବ ମିଠା ମହୁପରି, ହେଲେ…

ହାତ ବଢ଼ାଇ ଦେଲେ ଜହ୍ନକୁ ଯଦି ଛୁଇଁ ହୁଅନ୍ତା ତାହାଲେ ସମସ୍ତଙ୍କ ହାତରେ ଜହ୍ନ ଧରା ଦିଅନ୍ତା.. ମନ ଚାହିଁଲେ ଯଦି ନିଜ ଇଛାସବୁ ସାକାର ହୋଇଯାଉଥାନ୍ତା,…

ଦୁଇ ଦିନର ଏ ମଣିଷ ଜୀବନ, ପାଣି ଫୋଟକା ପରି କେତେବେଳେ ମିଳେଇଯିବ କିଏ କହିପାରିବ ! କାଲି ତ ଦୂରର କଥା ଏବେ ଅଛି, ଆର…