Category: Poem Odia

ସତରେ ମୁଁ କେତେ ଅସହାୟ! ଯେଉଁଠି ମୁଁ ନିଜ ମନକୁ ବୁଝାଇ ପାରୁନି ଯାହା ମୋ ନିଜର, ଅତି ଆପଣାର, ସେଠି ମୁଁ ଆଉ କାହାକୁ ବୁଝାଇ…

ତୁମେ ଏ କଥା ଭାବନି ଯେ ଯେଉଁ ମଣିଷଟା ତୁମ ଆକ୍ଷେପରେ ସେମିତି ଚୁପଚାପ ରହୁଛି କିଛି ପ୍ରତିବାଦ କରୁନି, ସେ ଗୋଟେ ନିହାତି ବୋକା ମଣିଷ…

ସେଦିନ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋଠାରୁ ଦୁରେଇ ଯିବାକୁ କହିଥିଲି, ତୁମକୁ ଅପମାନ ଦେଇଥିଲି ତୁମକୁ ଗାଳି କରିଥିଲି ତୁମ ମୁହଁ ଆଉ ମୋତେ ଦେଖାଇବନି ବୋଲି ତାଗିଦା…

ଦିନ ଥିଲା , ମୁଁ ଥିଲି ଏକ ବିରାଟ ବରଗଛ, ମୋ ଶାଖା ପ୍ରଶାଖାରେ ଭରିରହୁଥିଲା ଅନନ୍ତ ସବୁଜିମା, ମୋ ଦେହରେ ସବୁବେଳେ  ଶୁଭୁଥିଲା ବିହଙ୍ଗମାନଙ୍କର କଲ୍ଲୋଳ,…

ଆଜି ମୁଁ ଗଢ଼ିଥିବା ସମ୍ପର୍କର ନୀଡ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଛି ଅବିଶ୍ୱାସର କାଳବୈଶାଖୀରେ, ମୋ ବିଶ୍ୱାସ ଆଉ ଭାବକୁ ନେଇ ଖୁବ ଯତ୍ନରେ ମୁଁ ଗଢିଥିଲି ସମ୍ପର୍କର ସୁନ୍ଦର…

ଯଦି ମୁଁ ଦେଖୁଚି ଗୋଟେ ପଟେ ବିଶ୍ୱାସ ଆଉ ଭରଷା ଆଉ ବୁଲି ପଡି ଦେଖେ ତ ଅନ୍ୟ ପଟେ ଛଳନା ଆଉ ପ୍ରତାରଣାର ଅଟ୍ଟହାସ୍ୟ ,…

ମୋ ହାତ ପାପୁଲିରେ ଝରି ପଡିଥିବା ଲୁହକୁ ଦେଖି ମୁ ପଚାରିଥିଲି ମୋ ଆଖିକୁ, କହିଲୁ ଦେଖି ଏ ଲୁହ କାହିଁକି ତୋ ପାଖରୁ ଝରିଲା !…

ସେଦିନ ମୋ ମନ ଝରକାରେ ଉଙ୍କି ମାରି ଦେଖେ ତ ସେପଟେ ଆଗନ୍ତୁକ ଜଣେ ମୋତେ ଅନାଇ ରହିଛି ନିର୍ମିମେଷ ନୟନରେ, କାହିଁକି କେଜାଣି ! ମୋତେ…

ପ୍ରତିଶୃତି ! ଯାହା, ଅନେକଟି ଆଶା ଆଉ ଆକାଂକ୍ଷାର ମିଳିତ ସମାହାର, ଯାହାକୁ ନେଇ ଗୋଟେ ମଣିଷ ଭାବର କୁଡ଼ିଆଟିଏ ତିଆରି କରେ, ସମୟର ଆବଦ୍ଧ ପଡିଆ…

ଯେମିତି ପାଣିର କିଛି ରଙ୍ଗ ହିଁ ନଥାଏ, ସେମିତି ଭଲପାଇବାର କିଛି ରଙ୍ଗ ହିଁ ନଥାଏ, ପାଣିରେ ଯେଉଁ ରଙ୍ଗ ଗୋଳିଦେଲେ, ତା ରଙ୍ଗ ସେମିତି ହୋଇଯାଏ,…