ନିର୍ବାକ

ଦୁଇ ଦିନର ଏ ମଣିଷ ଜୀବନ, ପାଣି ଫୋଟକା ପରି କେତେବେଳେ ମିଳେଇଯିବ କିଏ କହିପାରିବ ! କାଲି ତ ଦୂରର କଥା ଏବେ ଅଛି, ଆର ମୁହୁର୍ତ୍ତରେ ଏ ଜୀବନ ରହିବ ନା ନାହିଁ ତାର କୌଣସି ସଠିକତା ନାହିଁ, ତେବେ ବି, ମଣିଷ ମନରେ କାହିଁକି ଏତେ ହିଂସା ! କାହିଁକି ତା ମନରେ ଏତେ ଅହଂକାର ! କାହିଁକି ତା ମନରେ ଏତେ ଗର୍ବ ଆଉ ବର୍ବରତା ! ଆଖି ବୁଜିଦେଲେ ସବୁ […]

ଫଗୁଣ ଆସିଲେ ସବୁ ଯେମିତି ବଦଳି ଯାଏ, ଆମ୍ବ ଗଛରେ ବଉଳ ହୁଏ, ଆଉ କୋଇଲିର କୁହୁ କୁହୁ ତାନରେ ମନରେ ଶିହରଣ ଖେଳି ଯାଏ, ବର୍ଷ ସାରା ନିର୍ବାକ ଥିବା କୃଷ୍ଣଚୂଡ଼ା, ରଙ୍ଗର ପସରାରେ ପ୍ରକୁତିକୁ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରି ଦିଏ, ସତରେ କେତେ ବିଚିତ୍ର ଏ ପୃଥିବୀ! କେତେବେଳେ ରୁକ୍ଷ ଦିଶୁଥିବା ଆଖି ଆଗର ସୃଷ୍ଟି, ସବୁଜିମାର ମନୋରମ ଆଲେଖ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ ତ, କେତେବେଳେ ବର୍ଷ ସାରା ନିର୍ବାକ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଥିବା […]

ଯେମିତି ପାଣିର କିଛି ରଙ୍ଗ ହିଁ ନଥାଏ, ସେମିତି ଭଲପାଇବାର କିଛି ରଙ୍ଗ ହିଁ ନଥାଏ, ପାଣିରେ ଯେଉଁ ରଙ୍ଗ ଗୋଳିଦେଲେ, ତା ରଙ୍ଗ ସେମିତି ହୋଇଯାଏ, ଠିକ ସେମିତି, ଭଲପାଇବାରେ ଯେଉଁ ଭାବ ମିଶାଇଦେଲେ, ସେ ଭଲପାଇବା ସେମିତି ହୋଇଯାଏ | ପାଣି ତ ବର୍ଣ୍ଣହୀନ, ତେଣୁ ସେ ସ୍ୱଚ୍ଛ, ଏଇ ଯେମିତି କାକର ବିନ୍ଦୁ ପରି, ଯେଉଁଥିରେ ଦର୍ପଣ ଭଳି ନିଜ ପ୍ରତିଛବି, ଯେ କେହି ନିଜେ ଦେଖି ପାରେ ….. ଠିକ ସେମିତି […]