ଫଗୁଣ ଓ ନିଦାଘ

ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେହରେ ଜୀବନ ଅଛି, ଏ ମଣିଷର ସତ୍ତା ଅଛି, ତା’ର ନିଜସ୍ୱ ଅବସ୍ଥିତି ଅଛି, ସବୁ କିଛି ପଦ ପଦବୀର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅଛି, ଦୁନିଆରେ ସେ ଜଣେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ତା’ର ପତିଆରା ଅଛି | ଆଉ କାଲି ଏ ଦେହରୁ ଜୀବନ ଚାଲିଗଲାପରେ, ଜୀବରୁ ଶବ ପାଲଟିବ ସେଇ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷଟି, ଜ୍ଞାତି, ବନ୍ଧୁ ପରିଜନ ଲାଗିପଡ଼ିଥିବେ କୋକେଇ ସଜାଡିବାରେ, କିଏ ଅତି ଆପଣାର କାନ୍ଦୁଥିବ ସେ ମଣିଷଟି ପାଇଁ, […]

ହାତ ବଢ଼ାଇ ଦେଲେ ଜହ୍ନକୁ ଯଦି ଛୁଇଁ ହୁଅନ୍ତା ତାହାଲେ ସମସ୍ତଙ୍କ ହାତରେ ଜହ୍ନ ଧରା ଦିଅନ୍ତା.. ମନ ଚାହିଁଲେ ଯଦି ନିଜ ଇଛାସବୁ ସାକାର ହୋଇଯାଉଥାନ୍ତା, ତାହାଲେ ମଣିଷ ମନରେ କେବେ କିଛି ଅବଶୋଷ ରହନ୍ତା ନାହିଁ…. ସବୁ ଆଶା କରୁଥିବା ଜିନିଷ ଯଦି ସହଜରେ ମିଳି ଯାଉଥାନ୍ତା, ତାହାଲେ, ମଣିଷ କେବେ ଦୁଃଖି ହିଁ ହୁଅନ୍ତା ନାହିଁ….. ସବୁ ଲୁହକୁ ଯଦି ହାତ ପାପୁଲିରେ ସହଜରେ ପୋଛି ଦେଇ ହେଉଥାନ୍ତା, ତାହାଲେ ବୋଧହୁଏ ନିଜ […]

ସବୁ ସହିବାର ସୀମା ପାର ହୋଇଗଲେ ଗୋଟେ ସରଳ ମଣିଷ ଯେ କୌଣସି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପାଲଟି ଯାଇପାରେ ଗୋଟେ ଜଳନ୍ତା ଆଗ୍ନେୟଗିରି, ଆଉ ତା ଛାତି ଭିତରେ ଜମି ରହିଥିବା ତତଲା ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ବୁହାଇ ଦେଇପାରେ ଲାଲ ତକ ତକ ଉତପ୍ତ ଲାଭାରେ…… ଗୋଟେ ଶାନ୍ତ ନିରୀହ ସାରା ମଣିଷ କେବେ ବି ଚାହେଁନା କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ବାତାବରଣକୁ ଅଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ସେ କେବେ ବି ଚାହେଁନା ପରିସ୍ତିତିକୁ ଅସ୍ୱାଭାବିକ କରିବାକୁ, ସେ ତ ସବୁବେଳେ ଚାହୁଁଥାଏ […]